Szpital w Krasnymstawie zwrócił się do mieszkańców i rolników z prośbą o przekazanie warzyw dla pacjentów. W tym samym czasie ujawniono informacje o bardzo wysokich wynagrodzeniach części lekarzy kontraktowych. Według doniesień medialnych najlepiej opłacany medyk otrzymał w 2025 roku ponad 1,24 mln zł brutto. Placówka zmaga się tymczasem z zadłużeniem sięgającym 29,3 mln zł. Sprawa wywołuje pytania o kondycję polskiej ochrony zdrowia, sposób finansowania szpitali oraz priorytety państwa.
Szpital w Krasnymstawie prosi rolników o ziemniaki i cebulę
Historia opisana przez „Tygodnik Zamojski” pokazuje skalę problemów finansowych, z jakimi mierzą się niektóre polskie szpitale.
Dyrektor placówki w Krasnymstawie zwrócił się o wsparcie w postaci produktów rolnych, które mogłyby zostać wykorzystane do przygotowywania posiłków dla pacjentów.
W odpowiedzi okoliczne gminy zaczęły organizować zbiórki darów.
Rolnicy i mieszkańcy regionu zostali poproszeni o podzielenie się swoimi plonami.
Sama inicjatywa jest przykładem lokalnej solidarności. Rolnicy, którzy zdecydują się przekazać produkty, pomagają osobom wymagającym opieki medycznej.
Jednak sytuacja, w której publiczny szpital musi szukać darowizn żywnościowych, rodzi poważne pytania o stabilność jego finansowania.
Czy w państwie należącym do największych gospodarek świata szpital powinien być zmuszony do organizowania zbiórki podstawowych produktów spożywczych?
Prawie 30 milionów złotych długu
Według danych przytoczonych przez „Tygodnik Zamojski” zadłużenie szpitala w Krasnymstawie wynosiło w lipcu 29,3 mln zł.
Z tej kwoty 7,4 mln zł stanowiły zobowiązania przeterminowane, czyli takie, których termin płatności już upłynął.
Oznacza to poważne obciążenie dla bieżącej działalności placówki.
Szpital musi jednocześnie finansować leczenie pacjentów, wynagrodzenia personelu, zakup leków, materiałów medycznych, energii oraz utrzymanie infrastruktury.
Dyrekcja wskazywała na rosnące koszty działalności, w tym koszty wynagrodzeń, a także brak rozliczenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia części wykonanych świadczeń.
To istotny element problemu.
Jeżeli placówka wykonuje świadczenia medyczne, ale nie otrzymuje za nie odpowiednio szybko zapłaty, może mieć trudności z regulowaniem własnych zobowiązań.
Ponad 1,24 mln zł brutto dla jednego lekarza
Największe emocje budzą informacje o wynagrodzeniach części lekarzy pracujących na kontraktach.
Według danych opublikowanych przez „Nowy Tydzień” najlepiej opłacany lekarz kontraktowy w szpitalu w Krasnymstawie otrzymał w 2025 roku ponad 1,24 mln zł brutto.
To średnio ponad 103 tys. zł miesięcznie.
Cztery kolejne najwyższe kontrakty miały opiewać na kwoty odpowiadające średnio od blisko 60 do 74 tys. zł miesięcznie.
W zestawieniu z informacją o zbiórce ziemniaków i cebuli dla pacjentów liczby te wywołują szczególnie silny kontrast.
Należy jednak zaznaczyć, że kwoty wypłacane lekarzom prowadzącym działalność gospodarczą nie są tym samym co wynagrodzenie netto pracownika etatowego.
Z przychodów kontraktowych lekarze mogą pokrywać podatki, składki, ubezpieczenia i inne koszty działalności.
Znaczenie ma także liczba przepracowanych godzin, dyżurów, specjalizacja oraz zakres odpowiedzialności.
Nie zmienia to faktu, że wysokość takich kontraktów powinna być przedmiotem przejrzystej analizy ekonomicznej, szczególnie w placówkach znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej.
Dlaczego szpitale płacą tak wysokie stawki?
Wysokie wynagrodzenia lekarzy kontraktowych nie wynikają wyłącznie z decyzji pojedynczego dyrektora.
W wielu regionach Polski szpitale mają trudności z pozyskaniem specjalistów, szczególnie do pracy na oddziałach wymagających całodobowej obsady.
Brak odpowiedniej liczby lekarzy może prowadzić do konieczności ograniczenia działalności oddziału, a w skrajnych przypadkach nawet jego zamknięcia.
Placówki konkurują więc o specjalistów, oferując coraz wyższe stawki.
Powstaje mechanizm, w którym szpital znajdujący się w trudnej sytuacji finansowej musi ponosić bardzo wysokie koszty, aby utrzymać dostępność świadczeń.
Z perspektywy pacjentów najważniejsze jest jednak to, aby system zapewniał zarówno odpowiednią liczbę lekarzy, jak i stabilne finansowanie leczenia.
Problem nie dotyczy wyłącznie Krasnegostawu
Patryk Słowik na portalu Zero.pl zwrócił uwagę, że sytuacja szpitala w Krasnymstawie nie jest odosobnionym przypadkiem.
Publicysta przywołał dane wskazujące, że straty przynosi dziewięć na dziesięć badanych jednostek.
Jeżeli podobne trudności występują w tak dużej części analizowanych placówek, nie wystarczy szukać przyczyn wyłącznie w sposobie zarządzania jednym szpitalem.
Należy przyjrzeć się całemu modelowi finansowania ochrony zdrowia.
Rosnące koszty wynagrodzeń, inflacja, ceny energii, wydatki na leki i materiały medyczne oraz problemy z rozliczaniem świadczeń mogą powodować narastanie zadłużenia.
Istotne jest również to, czy wyceny świadczeń finansowanych przez NFZ odpowiadają rzeczywistym kosztom ich realizacji.
Bez rozwiązania tych problemów nawet dobrze zarządzane placówki mogą mieć trudności z utrzymaniem równowagi finansowej.
Polska wśród największych gospodarek świata, a szpital zbiera żywność
Patryk Słowik zwrócił uwagę na kontrast pomiędzy pozycją gospodarczą Polski a problemami finansowymi publicznej ochrony zdrowia.
„Żyjemy przecież w ponoć dwudziestej gospodarce świata” – napisał publicysta.
To porównanie jest wymowne.
Wielkość gospodarki nie oznacza automatycznie, że wszystkie usługi publiczne funkcjonują prawidłowo.
Jednak sytuacja, w której szpital zwraca się do mieszkańców o podstawowe produkty spożywcze, pokazuje potrzebę zbadania, czy środki przeznaczane na ochronę zdrowia są wystarczające i właściwie rozdzielane.
Pacjenci powinni mieć zapewnione leczenie, odpowiednią opiekę oraz wyżywienie bez konieczności polegania na doraźnych zbiórkach darów.
Czy winne są pensje lekarzy, czy niewydolny system?
W debacie o finansowaniu szpitali łatwo sprowadzić cały problem do wysokości wynagrodzeń medyków.
Tymczasem rzeczywistość jest bardziej złożona.
Z jednej strony bardzo wysokie kontrakty mogą istotnie obciążać budżet szpitala.
Z drugiej strony lekarze wykonują specjalistyczną pracę, często w warunkach dużej odpowiedzialności i niedoboru personelu.
Dlatego ocena wysokości wynagrodzeń powinna uwzględniać rzeczywisty zakres wykonywanych świadczeń, czas pracy, lokalny rynek zatrudnienia oraz wpływ kosztów na funkcjonowanie placówki.
Nie można również pomijać odpowiedzialności instytucji finansujących świadczenia i organów tworzących szpitale.
Ważne jest ustalenie, czy obecny system zachęca do racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi i czy zapewnia odpowiednią kontrolę kosztów.
Potrzebna jest przejrzystość wydatków publicznych
Sprawa szpitala w Krasnymstawie pokazuje, jak ważna jest transparentność finansowania publicznej ochrony zdrowia.
Mieszkańcy mają prawo wiedzieć, jakie środki trafiają do placówek, na co są przeznaczane i dlaczego mimo znacznych wydatków pojawiają się problemy z podstawowymi kosztami działalności.
Przejrzystość powinna dotyczyć zarówno wysokich kontraktów medycznych, jak i rozliczeń z NFZ oraz decyzji dotyczących organizacji świadczeń.
Samo ujawnienie kwot wynagrodzeń nie wystarczy jednak do ustalenia, czy zostały one prawidłowo skalkulowane.
Do tego potrzebne są pełniejsze dane finansowe.
Rolnicy pomagają, ale państwo powinno zapewnić stabilny system
Na uznanie zasługują rolnicy i mieszkańcy, którzy odpowiadają na apel szpitala i chcą przekazać część swoich plonów.
Taka pomoc jest wyrazem solidarności społecznej.
Nie powinna jednak zastępować stabilnego finansowania podstawowych potrzeb pacjentów.
Historia z Krasnegostawu jest sygnałem, że problemy publicznej ochrony zdrowia wymagają rozwiązań wykraczających poza doraźne zbiórki i kolejne działania oszczędnościowe.
Szpital powinien być miejscem, w którym najważniejsze jest zdrowie pacjenta, a nie codzienna walka o pieniądze na podstawowe funkcjonowanie.
Odpowiedzi wymagają pytania o sposób wyceny świadczeń, koszty kontraktów medycznych, zadłużenie placówek i odpowiedzialność za organizację całego systemu.
Bez takiej analizy podobne historie mogą powtarzać się również w innych miejscowościach.
Komentarze są zamknięte