W przestrzeni publicznej krąży dokument, który nie może zostać po prostu zamieciony pod dywan. Chodzi o formularz FD-1023 FBI z 19 października 2020 r. – autentyczny raport z rozmowy z poufnym informatorem (CHS – Confidential Human Source). Tak, to dokument roboczy. Tak, to relacja jednego źródła. Ale to także oficjalny dokument federalny, a nie „teoria z forów”.

Według treści raportu informator twierdzi m.in., że Jeffrey Epstein miał być zwerbowanym agentem izraelskiego wywiadu, a jego działalność miała pozostawać w kręgu zainteresowań Mossad. Pada również nazwisko Ehud Barak – jako osoby mającej odgrywać rolę w jego otoczeniu.

Podkreślmy jasno: FD-1023 nie jest wyrokiem ani dowodem końcowym. To zapis informacji przekazanych przez źródło. Ale sam dokument zaznacza, że informator wcześniej dostarczał FBI wiarygodne informacje. To fakt. I to wystarcza, by zadać pytania, które dziś są politycznie „niewygodne”.

Najbardziej bulwersujący wątek? Sugestia, że skrajnie łagodna ugoda Epsteina z 2008 roku mogła wynikać z jego możliwych powiązań wywiadowczych. Jeśli państwo prawa potrafi naginać zasady dla ludzi „pod parasolem”, to nie mamy równości wobec prawa – mamy system ochrony elit.

Nie chodzi o atak na państwa, narodowości czy religie. Chodzi o rozliczalność służb, przejrzystość instytucji i pytanie, dlaczego jeden z największych skandali przestępczych XXI wieku do dziś tonie w półprawdach i tajemnicach.

Dlaczego media głównego nurtu nie analizują treści FD-1023 linijka po linijce?
Dlaczego Federal Bureau of Investigation nie przedstawia jasnego stanowiska wobec tych doniesień?
Dlaczego każda próba zadania pytań jest natychmiast etykietowana jako „teoria spiskowa”?

Prawica ma obowiązek pytać tam, gdzie inni milczą.
Nie po to, by ferować wyroki bez dowodów, ale po to, by nikt – niezależnie od paszportu, wpływów czy znajomości – nie stał ponad prawem.

Prawda nie boi się pytań. Boją się ich tylko ci, którzy mają coś do ukrycia.